Tafels en stoelen

Roel Oostra

Pakepraat.spelregels

PAKEPRAAT.gehoor

Pakepraat.schaduw

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

Tafels en stoelen

Hij maakt lange dagen, vooral in het weekend. Op zaterdag staat hij om zes uur op om bij verschillende etablissementen de terrassen klaar te maken voor de gasten. Meestal begint hij bij It Smelnehûs aan het Molenend, gaat vandaar naar restaurant De Waag op De Kaden en komt tenslotte bij brasserie Oud Zuid in de Zuiderbuurt. Hij sjouwt met stoelen en tafelsdat het een lieve lust is. ‘It moat rjocht stean’, bryk en ûneglyk fyn ik neat oan‘ volgens Reinder de Haan uit De Wilgen. Tegen sluitingstijd zet hij alle stoelen en tafels weer weg.

Bij Brasserie Oud Zuid haalt hij zelfs de stofzuiger nog even door de zaak. Vervolgens wacht er nog een flinke klus op De Kaden, waar het terrassenbezoek iets later begint. Bij verschillende etablissementen, waaronder restaurant Binnen Eten & Drinken aan de Noordkade maakt hij het terras in orde voor de gasten. Als de bezoekers ’s nachts na tweeën huiswaarts gaan is er werk aan de winkel voor Reinder. Daarom wordt hij ook wel de nachtburgemeester van Drachten genoemd. De stoelen en tafels moeten weer opgeruimd worden. Daarna veegt hij het terras schoon. Het zijn voornamelijk peuken die onder zijn bezem de weg naar de afvalbak vinden. Eigenlijk een onaangenaam werkje, maar hij doet het met plezier. Zelf heeft hij het roken jaren geleden al opgegeven. Op een middag kwam hij thuis, pakte een lege koektrommel en stopte daar het aangebroken pakje shag en de aansteker in. Daarna kwam hij er nooit meer aan. Tijdens zijn werk trekt Reinder zicht weinig aan van wat er om hem heen gebeurt. Onrustig volk of geruzie, hij houdt zich er verre van. Niet mee bemoeien. ‘Soms zijn er drugs in het spel en dat kun je goed ruiken.’ Indertijd heeft zijn moeder eens gezegd dat hij voor al zijn vrijwilligerswerk wel een koninklijke onderscheiding verdient. Hij denkt nog vaak aan zijn moeder en draait dan een plaatje van Mieke Telkamp of Frans Bouwer. Uit die periode stamt ook het verhaal over brand in de broekzak. Hij vertelt het in geuren en kleuren. Losse lucifers streken tegen en een lucifersdoosje in de broekzak en de boel vatte vlam. Het leverde hem een flinke brandblaar op. Reinder laat nooit verstek gaan. Zijn goede gezondheid houdt hem op de been. In het verleden is het slechts een maal voor gekomen dat het vrijwilligerswerk bleef liggen. Het had ’s nachts flink geijzeld en hij zei tegen zichzelf: ‘Reinke, do moatst thúsbliuwe, do kinst net de dyk oer.’ Op dinsdag en vrijdag is Reinder in de weer met oud papier. Dat moet worden verzameld onder het carillon en het is een heel gesjouw om het verzamelde papier van de restaurants daar te krijgen. Reinder is een bekend figuur in het centrum van Drachten. De zeventig levensjaren zijn hem niet aan te zien. Zijn werk buiten gaat zomer en winter door. Hij heeft ’s zomers geen last van de warmte en ’s winter geen last van de kou. ‘Dêr moatst dy yn behurdzje en de moffen oan dwaan’ , stelt hij. Het vrijwilligerswerk begint voor Reinder al op jonge leeftijd. Als tiener kan hij aan de slag bij het voormalige restaurant De Koriander aan de Burgemeester Wuiteweg, servetten vouwen. Thuis steekt hij eveneens de handen uit de mouwen.Grasmaaien voor Heit en boodschappen doen voor Mem. Dat laatste deed hij op de fiets, ook nu nog zijn favoriete vervoermiddel. Hij legt heel wat kilometers af en houdt dat bij. Voor het afgelopen jaar staan er meer dan vijftienduizend kilometer op de teller. Al fietsend komt hij bij zijn vrijwilligerswerk. Reinder de Haan geniet daar nog steeds van. ‘It is moai wurk, it is myn hobby.’

 

Posted in