PAKEPRAAT.Voetjebal

Roel Oostra

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

PAKEPRAAT.Voetjebal

Zij-die-mijn-Zorgen-deelt zet op geregelde tijden met een meelijwekkend gezicht een kop koffie naast mij neer en gaat dan, licht met haar hoofd schuddend weer zwijgend naar de andere kant van de kamer. Want ze heeft allang afgeleerd zuchtend te zeggen “sitst no al wer foar dy skopperij, dat dy dat net begjint te ferfelen snap ik net’.
Nee, het verveelt mij absoluut niet. Deze wereldkampioenschappen 2018 in Rusland vind ik tot nu heel boeiend. Ten eerste omdat de wedstrijden in een tiental stadions worden gespeeld die verspreid liggen over dat grote land. Ten tweede dat het tot nu overal mooi voetbalweer is. Nog geen regen gezien, wel veel zon en bomvolle stadions. Ja, dat er bijvoorbeeld uit Zuid Amerika duizenden supporters naar Rusland vliegen om ‘hun’ elftal te zien spelen. Moet toch een hoop geld onder de mensen zitten want er moet ook gegeten en geslapen worden. En dan de wedstrijden. Voor mij is het boeiende dat een ‘underdog’ een favoriet het vuur na aan de schenen legt. En dat gebeurde nogal eens. Wie zou er gewed hebben dat de Duitse mannschaft er in de voorronde al uit zou liggen ? Wie zou gedacht hebben dat Argentinië met de hakken over de sloot de voorronde haalde ?
Op het moment dat ik dit schrijf is de voorronde voorbij en wordt het nu  er op of er onder. Want wie verliest vliegt eruit. Dus ben ik nieuwsgierig wat de Belgen, Brazilianen, Engelsen en Argentijnen waard zijn. Als u dit leest weet u het al maar ik kijk naar de komende wedstrijden uit.
Weet u waarover ik wel eens zit te prakkiseren ? Over het contact van die voetballers met het Hogere. Kijk, toen de wereldberoemde Messi met een schitterend doelpunt de Argentijnen uit het moeras haalde keek hij naar boven en stak zijn beide wijsvingers hoog in de lucht. Hij dankte zijn lieve Heer. Zoiets intrigeert mij. Zie dat vaak. Dat spelers als ze het veld opkomen het gras aanraken en een kruisje slaan
Er zijn er die op het veld met gevouwen handen een gebed uitspreken. Sommige moslim spelers bidden op de knieën met het hoofd bijna op de grond. Wat mij betreft niks mis mee. Ieder doet maar wat ie denkt dat goed is.
Maar dan denk ik aan de Hogere die die gebeden in ontvangst moet nemen. Want ze vragen allemaal om de overwinning. Hoe moet Hij nu met Piet van de ene partij en Jan van de andere aan die beide hetzelfde gevraagd hebben ? Hoe gaat het met een katholieke speler die bidt om de overwinning versus een moslim speler die hetzelfde doet. Zitten God en Allah dan in een overlegsituatie ?
Zo zie je dat je bij een onbenullig spel als voetbal nog diepe gedachten kunt hebben .

Roel Oostra