Pakepraat.schaduw

Roel Oostra

Pakepraat.spelregels

PAKEPRAAT.gehoor

Pakepraat.schaduw

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

Pakepraat.schaduw

‘Nou nou tuut tuut’ dacht ik toen ik woensdag 26 februari de krant opensloeg en meteen met grote letters zag : RODE KAART VOOR SMALLINGERLAND.
Dat sloeg op de raadsvergadering van een dag tevoren waar onpartijdig verkenner Ton Baas niet alleen de raad maar ook het college van B&W de mantel uitveegde. ‘Wat een stelletje oelewappers, wat een rommeltje, één grote rotzooi !’ riep hij.’ Wat een pokkezooi !’  Nou  ja, dat riep hij natuurlijk niet maar daar kwam het wel op neer. ‘Er is in deze gemeente een ingrijpende structuurwijziging en cultuuromslag nodig’ was één van zijn aanbevelingen en er zal, voegde hij er aan toe,’ van alles niets  terechtkomen als iedereen niet over zijn eigen schaduw heen wil stappen’.
En verdraaid, de volgende dag kop in de krant :
CdK ARNO BROK GESCHOKT OVER CRISIS SMALLINGERLAND
It soe goed wêze as de riedsleden yn Smellingerlân no eefkes op de hannen sitte en it rapport fan Baas twa of trije kear lêze’ begint ús Kommissaris zijn kritische relaas en zegt onder meer ‘de riedsleden yn Smellingerlân moatte har realisearje wat it belang fan harren amt is. Se moatte goede dingen dwaan en persoanlik  harren ferantwurdlukkens  pakke en ophâlde mei harren sels dwaande te wêzen. Se moatte ree wêze om oer harren eigen skaad hinne te stappen’.
Daar had je ‘t alweer : over eigen schaduw heenstappen. Uit de referaten van Baas en Brok begreep ik dat dat moeilijk schijnt te zijn. Maar eens proberen dacht ik, zocht  ’s avonds een aardige schaduw van mezelf op en wilde er voorzichtig overheen stappen. Het lukte niet, zelfs na ontelbare malen proberen, het lukte niet. Eigenlijk geen wonder want ik ben nooit een sportief type geweest en de laatste jaren wordt het er vooral niet beter op.
Maar ik ben nog altijd een nieuwsgierig baasje zodat ik de weg overstak om in het gemeentehuis even te kijken of onze politici al vorderingen maakten.
In de hal, van achter de Marktkraambalie schoot Gerrit, geboren gastheer, naar voren.
‘Wat kin ik foar jo besjutte Oostra ?’
‘Wol Gerrit, ik bin nijsgjirrich of de ûnderskate frakties al wat sukses hân ha mei it oer it eigen skaad stappen’.
‘Dat wit ik net krekt , se bin de hiele dei dwaande west mar hast allegearre al nei hûs. Allinne de grutste fraksy is noch dwaande. Sjoch, yn dy hoeke dêr’t it ljocht brânt’.
Ik die kant uit en toen ik binnen gehoor afstand was hoorde ik zeggen :
‘Ja maar Yntze, jij bent de grootste van ons allemaal dus jouw schaduw is ook het grootste. Dat wordt een heel karwei om daar over heen te stappen’.
‘Ik stap niet. . . né né . . . Ik spring ! En als ik erover ben hoeven jullie je nergens meer druk over te maken. Dan is het klaar voor de hele fractie’.
Hij trok zijn jasje uit en deed een aantal oefeningen om de spieren los te maken,  veegde zich het zweet van zijn hoofd en zou een flinke aanloop nemen. Toen zag hij mij. ‘Wie is dat ?!’  en werd ik er uit gebonjourd want ze wilden er geen pottenkijkers bij hebben.
Ik weet het natuurlijk niet maar ik wil wedden dat in de eerstvolgende raadsvergadering de hele ELP club zal bevestigen dat ze met hun eigen ogen zagen  dat baas Yntze inderdaad een reuze sprong over zijn schaduw heeft gemaakt.

Roel Oostra
27 februari 2020