PAKEPRAAT.oudjaarsdag

Roel Oostra

PAKEPRAAT.Stemmen

PAKEPRAAT.Brievenbus

Pakes Prakkesaasjes

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

PAKEPRAAT.oudjaarsdag

De laatste dag van het jaar 2019. En hoewel ik het helemaal niet van plan was ben ik na de ochtend koffie toch achter mijn machientje gaan zitten om een paar dingen van mij af te schrijven. Eén daarvan is eigenlijk totaal onbelangrijk want ik had mij voorgenomen dit jaar mijn 100e Pakepraatje af te leveren. en dat lukte net niet. Maar met de column die u nu leest net wel. Voor mij leuk  en ook voor, tenminste dat hoop ik, onze site : www.dichtRbij.nl.
Wat mij echter echt bezig houdt is de stroom verzoeken om financiële hulp van diverse organisaties. Van Child-help tot Hartpatienten, van Cordaid tot Unicef, van Simavi tot Rode Kruis, enzovoort enzovoort. Vanaf de laatste week van November tot vandaag zijn er bij ons 26 vragen om geld over te maken door de brievenbus op de deurmat gevallen. Die vragen zijn bijna allemaal vergezeld van ontroerende brieven die de noodzaak om de bijgevoegde overschrijf kaart mild in te vullen benadrukken. Er is dus veel geld nodig.
En wat doen wij ? Wij schieten vandaag, stond in de krant, voor bijna tachtig miljoen Euro vuurwerk de lucht in.
Tachtig miljoen in een paar uur nodeloos naar de knoppen !
Denk echter niet dat wij de enige halve garen zijn die zo met geld smijten. In Australië waar een gebied, bijna zo groot als ons land, al maanden lang in brand staat, waar duizenden mensen voor het vuur moeten vluchten, waar de mannen van de brandweer weken achter elkaar in touw zijn is de beroemde grote brug in Sidney
toch geprepareerd als middelpunt voor het jaarlijkse gigantische vuurwerk bij de jaarwisseling. Ook een miljoenen project. Stemmen om het deze keer over te slaan, want er is veel geld nodig voor brandweer en de enorme schade, werden door de overheid gewoon ter zijde geschoven.
Dan denk ik aan Johan Huizinga die indertijd de beroemde woorden sprak : We leven in een bezeten wereld, en we weten het !
Hoe kan het anders dat rwee dagen geleden in ons goede Drachten twee jongens, vijftien en veertien jaar oud, een jongen van zestien gewoon doodstaken. Jawel, we leven in een bezeten wereld. Wat een leed, niet alleen in het gezin waar het slachtoffer toe behoorde, maar ook in de gezinnen van de daders.
Graag had ik vandaag, lieve lezeres en geachte lezer, een wat optimistischer 100e column geschreven maar het zat er niet in. Het is midden op de dag en de knallen vliegen mij al om de oren. Dus zit er maar één ding op. Naar beneden en kijken of Zij-die-mijn-Zorgen-deelt al een schaal oliebollen met veel poedersuiker heeft klaarstaan.
Want ook al leven we in een bezeten wereld, we moeten het er allemaal toch mee doen. En een schaal vette, met poedersuiker bestoven warme krentebollen is daarbij echt een mooi opstekertje..
Tot volgend jaar !

Roel Oostra