PAKEPRAAT.Lawei

Roel Oostra

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

PAKEPRAAT.Lawei

Alhoewel ik al heel lang ‘uit de Lawei’ ben zal het u niet verbazen dat ik met meer dan gewone interesse de spraakmakende verbouw van ons theater heb gevolgd. Spraakmakend, ja, want de kosten rezen onverwacht de pan uit. Maar voor we het daarover gaan hebben wil ik graag even kwijt dat een stadsachtig dorp als Drachten zich gelukkig mag prijzen, ja trots mag zijn op zo’n prachtige, bij de tijd zijnde en goed geleide schouwburg. Waarvan acte!
Tja . . . helaas kwamen er tijdens die grote vernieuwbouw een aantal lijken uit de kast rollen en die hadden uiteindelijk een zestal openbare verhoren als resultaat.  Doordat die verhoren openbaar waren en ook nog eens via het kleurenkastje meebeleefd konden worden heb ik alles van A tot Z kunnen volgen. Boeiend, maar ik kon er eigenlijk geen chocola van maken. Want stuk voor stuk hadden ze hun uiterste best gedaan, er waren er zelfs die  “het zo weer zouden doen”.
Weet u waar één en ander mij sterk aan deed denken? Aan een voorplaat van het weekblad Panorama die ik altijd heb bewaard en die ik na een uurtje zoeken tussen mijn ‘bewaarspullen’ terugvond. Het is een getekende prent op nummer 11 van de 38e jaargang van Panorama dd. 16 Maart 1951. Op die plaat zie je een geschrokken moeder de woonkamer in stappen die ziet dat het tafellaken half van de tafel is afgetrokken, dat de grootste helft van servies en etenswaren op de vloer ligt en het restje door elkaar nog op de tafel en  vier schreeuwende kinderen die allemaal naar elkaar wijzen. Aan de situatie in die kamer deden mij die verhoren denken.
Ik ben dan ook zeer nieuwsgierig met welk rapport de onderzoek commissie naar buiten komt. Of bijvoorbeeld de raad van Smallingerland de hand ook in eigen boezem moet steken.  Want het zijn toch B&W + de raad die indertijd het besluit ‘Ja, de vernieuwbouw gaat door!’  hebben genomen. En hebben besloten een niet bouwkundige tot bouwheer te maken naast zijn volledige baan.
Want ik herinnerde mij na een bouwvergadering een gesprek met architect Greiner die in 75/76 van de vorige eeuw een Lawei vernieuwbouw in handen had. Tijdens die vergadering vlogen de spaanders in ’t rond en toen ik hem later vroeg of dat gebruikelijk was zei hij : Niet altijd natuurlijk, maar de bouwwereld is een heel apart wereldje. Je moet goed van wanten weten want anders naaien ze een paar oren aan je kop waar je bij staat.
Ik heb het genoegen gehad twee grote verbouwingen van ons aller Lawei mee te mogen maken en weet één ding heel zeker : Toestanden als bij deze zijn in de periodes van de burgemeesters van Knobelsdorff  en Smallenbroek door een goede bouworganisatie en gescheiden verantwoordelijkheden niet voorgekomen.
Over een paar weken komt het eindrapport van de onderzoek commissie uit, wij zullen dat dan lezen, er een paar dagen over krakelen, even zuchten, een plas doen en als we die prachtige Lawei dan zien staan zeggen we tegen elkaar : Ja goed, het heeft een paar extra centen gekost, maar dan hebben we ook wat !

Roel Oostra