PAKEPRAAT.Burendag

Roel Oostra

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

PAKEPRAAT.Burendag

En daar kwam een paar dagen geleden de aankondiging door de brievenbus dat de nationale burendag dit jaar op zaterdag 25 september gehouden zal worden. Een aantal actievelingen uit ‘mijn’ straat heeft vorig jaar het initiatief genomen om zo’n dag te organiseren en dat was een succes. Ons stuk Gauke Boelensstraat  loopt van de Reidingweg (achter de Lawei) tot de Voetbalvelden. De samenkomst  begint ’s middags om 3 uur en  vindt plaats tussen de huisnummers 79 en 99, je ziet het vanzelf. Er wordt gezorgd voor koffie, thee en cake. Mocht je zelf wat willen meenemen dan wordt dat met gejuich ontvangen en wie wil zitten zou een klapstoel kunnen meenemen.

Misschien denkt u nu wel : waarom schrijft hij zo uitvoerig over de G.B. Straat. Nu, gewoon om te laten zien hoe simpel het eigenlijk is om zo’n burendag te organiseren. Want ik hoop dat veel straten in onze goede woonplaats dat gaan doen. En waarom dan wel ? Om een stuk gezelligheid en saamhorigheid in het dorp terug te brengen. Dat zijn we toch wel een beetje kwijtgeraakt. Mocht u denken dat ik terug naar ‘de goede oude tijd’ wil dan is dat  mis gedacht. Ik geniet net zoveel als u van al die prachtige technische snufjes die ons sinds de vijftiger jaren van de vorige eeuw om de oren vliegen. Neem de televisie. In smetteloos beeld komt de wereld bij je binnen. Niet alleen het nieuws maar ook films en theater. Je hoeft de straat dus niet op als je geen zin hebt of als het koud of slecht weer is. Je kunt naar wens dag en nacht voor je kleurenkastje zitten. Neem de telefoon. Ik heb de tijd nog meegemaakt dat hier en daar in je buurt mensen telefoon hadden. Als je dan dringend moest bellen trok je de stoute schoenen aan en vroeg of je asjeblieft even van de telefoon gebruik mocht maken. Dat hoeft ook niet meer want klein en groot loopt met zo’n wonderding rond waarmee je niet alleen kunt bellen maar ook kunt appen, foto’s maken, agenda bijhouden en noem maar op. Even naar de Bank hoef je ook niet meer, de bijkantoren zijn of worden gesloten, alles wordt giraal via het Net afgehandeld. Je hoeft eigenlijk nergens je huis voor uit.

Nou ja, zegt u, dat is toch prachtig, we leven toch in een wonderbare tijd vol van zaken die het leven gemakkelijker maken. Dat klopt, zeg ik, zelf maak ik daar ook enthousiast gebruik van maar het neemt niet weg dat het leven in ons dorp een stuk ongezelliger is geworden. Mensen ontmoeten elkaar veel minder, zijn meer op zichzelf.

Neem het bekende oratoriumkoor Frisia Cantat, ruim 50 jaar bestaan maar opgeheven omdat er geen nieuwe leden bijkwamen, Zo ook de Vereniging van Huisvrouwen. En het indertijd bloeiende Krite Toaniel, de toneelgroep van Volksonderwijs, de Lytse Komeedsje,   Verenigingen die minstens één keer per jaar hun feestavond hadden. Vaak met ‘Bal na’ op muziek van Velzings dansorkest of de Melody Stars van Koop Postma. Gelegenheden waar mensen elkaar konden ontmoeten, allemaal verdwenen. Ja ja, ik weet wel dat De Lawei daar veel van heeft overgenomen maar dat is toch anders.

Toen wij zo’n zestig jaar geleden in de Gauke Boelensstraat kwamen wonen kenden wij in de kortste keren de bewoners van ‘onze’ hoek., tegenwoordig alleen de naaste buren.

Toen een paar maanden geleden mijn Corrie, Zij-die-mijn-Zorgen-altijd-deelde, was overleden kwam een overbuurvrouw condoleren. Hoewel wij al jaren tegenover elkaar wonen kenden wij elkaar helemaal niet. Ik wist hun naam niet eens. Was echt ontroerd door haar bezoek.

Dit is mee de reden dat ik deze column over Burendag schrijf. Je hoeft geen dikke vrienden te worden maar leer elkaar kennen. Als je het nieuws in de wereld wat volgt zie je hoe mensen elkaar soms nodig hebben. Dus aan de slag, vier Burendag !

 

Roel Oostra

r.oostra@chello.nl