Pakepraat.afscheid

Roel Oostra

Pakepraat.spelregels

PAKEPRAAT.gehoor

Pakepraat.schaduw

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

Pakepraat.afscheid

Nu zit ik nog gezellig in ’t café
en staar naar buiten : natte sneeuw valt in de straat.
Maar straks, als plots de tochtdeur open slaat
en Hein verschijnt, mij aanwijst : “Kom je mee ?!”
Wat dan . . .

Zo begint een gedichtje van de door mij bewonderde Levi Weemoedt, de man die zoveel droefheid in zijn vaak heel humoristische verzen doet. En rake dingen zegt. En hoe vervelend het ook klinkt, en hoe ver wij het ook voor ons uit proberen te schuiven, het is een onontkoombaar gegeven dat wij, ik, u die dit leest, ja ieder sterfelijk wezen op zekere dag te horen krijgt “Kom je mee . . . “
Voordat u nu begint te denken dat ik een diepgravende beschouwing over opgaan, blinken en verzinken ga houden moet ik u teleurstellen. Nee, wat mij emotioneel raakt zijn de berichten in de pers dat er nogal wat gevallen zijn dat mensen alleen moeten sterven in een ziekenhuisbed. Want het besmettelijke Corona- virus heeft alles zo in zijn greep dat slechts één familielid in de laatste ogenblikken de hand van een stervende mag strelen of vasthouden. En soms, als de familie het uit angst voor Corona laat afweten is er niemand.  Uiteraard natuurlijk wel die kanjers van de verpleging,  maar met mondkapjes en gehuld  in plastic capuchons en jassen . . .nee . . .dat is geen aangenaam plaatje.
Niemand weet hoe lang deze toestand zal duren.  In betere dagen schreef de onvergetelijke Jules de Corte :

Als je overmorgen oud bent wie zal er dan bij je blijven
om je pijntjes weg te wrijven en je zorgjes weg te doen
zonder al te bits te kijven als je weer praat over toen ?

Als je overmorgen oud bent wie zal je dan moed inspreken
en wie helpt je oversteken als het niet alleen meer gaat
en wie zal de stilte breken die als ijs rondom je staat ?

Als je overmorgen oud bent wie zal dan je bed opmaken
en wie doet je kleine zaken en wie zorgt er voor je brood
en wie zal er bij je waken op de avond voor je dood ?

Als je overmorgen oud bent, zo oud dat je oren tuiten
wie helpt dan je neus te snuiten en wie helpt je op te staan
en wie zal je ogen sluiten als ze niet vanzelf dicht gaan ?

Bij de laatste regel zal Jules beslist geen mondkapje en beschermende plastic kleding in zijn gedachten hebben gehad,

Roel Oostra