Pakepraat.2021.Rijmprent

Roel Oostra

Pakepraat.Kunstje

Pakepraat.Kunst

Hommo Hof

Volkorenkerk

Pakepraat.2021.Rijmprent

Hierbij presenteer ik u, geachte lezer, lieve lezeres, bij wijze van uitzondering een Pakepraat-de-Luxe, dat wil zeggen een simpel praatje met dichterlijk aanhangsel. Dat was ik helemaal niet van plan. Mijn gedachte was een stukje te schrijven over het feit dat er bij de verkiezingen in Maart aanstaande keuze gemaakt kan worden uit niet minder dan 37 politieke partijen. Die moeten allemaal op een stembiljet. Stel dat iedere partij gemiddeld 20 namen opvoert dan hebt u de keus uit zo’n 740 namen op een vel papier van een vierkante meter. En de berg uitgebrachte stemmen moeten dan ‘s avonds geteld worden. Ziet u dat voor u ?
Want hoewel ‘we’ wel zaktelefoontjes hebben  waar je alles mee kunt want het zijn in wezen kleine computers , we hebben geen problemen om haarscherpe foto’s te maken van Mars, de maan en Jupiter, we hebben robots ontwikkeld die auto’s in elkaar zetten, machines die zelfstandig jam in potjes doen en dan 12 potjes keurig in een doosje verpakken en noem maar op, maar we hebben nog geen simpele stemmentelmachine uitgevonden. Of eigenlijk is die er wel maar intelligente geesten hebben bedacht dat die telmachines wel eens een foutje zouden kunnen maken. Waarschijnlijk niet,  maar toch . . . . Dus jaren geleden zijn die handige apparaten afgeserveerd. Nou, ik wil wedden dat er ook wel eens een foutje gemaakt wordt door de menselijke stemmentellers die midden in de nacht honderden grote stukken papier op de juiste stapeltjes moeten leggen. Nee, geef mij de stemmachines maar. Die hebben ook geen koppen koffie nodig om bij de les te blijven. Over deze zaken en ook dat de kiesdrempel een stuk omhoog moet was ik van plan een gedegen stuk te schrijven.
Maar toen zag ik in de Leeuwarder Courant dat Herman Roozen vrijdag 2 oktober voor drie jaar benoemd was tot Stripmaker des Vaderlands. In het bijbehorende artikel + foto werd één en ander verteld over het stripwezen en dat het al vele jaren in verschillende vormen een geliefde kunstvorm was. En als bewijs was er een oude rijmprent naast geplaatst.
En ik dacht aan lang lang geleden toen ik een jongetje van een jaar of tien was en die prenten met die rijmpjes prachtig vond. Zoals Pieter Pelle met zijn Gazelle fiets.  ‘Over bospad en over stenen rijdt Pieter Pelle op zijn Gazelle losjes henen’.
Maar mijn grote favoriet in die tijd was Pijpje Drop. Van discriminatie toen nog nooit gehoord en waarom ook. Pijpje Drop was een strip over een zwart jongetje en stond in het krantje van de Automaat  Dat was van een firma die petroleum verkocht
En as in Wolvege (waar wij toen woonden) de pietereulie karre deur de straote gong
zorgden wij dawwe een kraantien te pakken kregen. Om Pijpje Drop te lezen. Want dat was onze held en de laatste regel van elk verhaaltje staat in mijn hoofd gegrift : Hoe het verder Pijpje Drop vergaat staat in de volgende Automaat.
Zodoende raakte ik helemaal van mijn paadje af, knipte de rijmprent uit de krant, maakte er een nieuwe tekst op en zend hem als bijlage bij dit Pakepraatje.

Roel Oostra
r.oostra@chello.nl