PAKEPRAAT.2021.honderd

Roel Oostra

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

PAKEPRAAT.2021.honderd

Inderdaad, eind augustus 2021 heb ik mijn 100ste verjaardag mogen vieren. Was niet van plan daar een Pakepraatje aan te wijden maar zowel de Leeuwarder Courant als het Friesch Dagblad en uiteraard de Drachtster Courant  hebben er aandacht aan gegeven en dat heeft weer tot gevolg gehad dat de posterijen en diverse bloemisten het ook aardig vonden dat ik jarig was. En is deze column een mooie plek om uit het diepst van mijn hart dank te zeggen voor bloemen, brieven, kaarten en cadeaus. Het heeft me emotioneel zeer geraakt !  Samen met echtgenote Corrie, juist : die ik in mijn columns altijd als ‘Zij-die-mijn-Zorgen-deelt’ opvoerde, waren we in een sluipend proces van ouder worden beland. Uur na uur, week na week, jaar na jaar en zonder het er voortdurend over te hebben zaten we zomaar in de negentiger jaren en gingen mijn gedachten soms wel eens uit naar een 75 jarig huwelijksfeest.. Helaas was Corrie haar levenskaarsje in mei van dit jaar opgebrand en is ze vredig ingeslapen. Dus moet ik het laatste stukje alleen verder maar met de hulp van onze kinderen zal dat zeker lukken.

Als je zo oud mag worden als ik komen zo nu en dan gedachten naar boven over hoe het vroeger was, aan je schooltijd, aan dat blonde meisje op de dansclub dat niks van je wilde weten, aan je eerste baantje en denk je met weemoed aan je eerste schooldiploma. Niet alleen met weemoed maar ook met trots. Cum laude geslaagd als Matjevlechter op de Wolvegaaster Nutsbewaarschool met tweejarige cursus.

Denk je aan een aantal middenstanders die met niet aflatende ijver en enthousiasme via de vereniging H&I  het dorpje Drachten op de kaart hebben gezet  en een groot aandeel hadden in de vestiging van Philips aan de Oliemolenstraat. Om een paar te noemen Gerard Gerritsma, H.J.B.Hamer, Emmy van der Meulen, Roel Kok en nog een achttal. Een groep mannen die zich indertijd voor Drachten het vuur uit de sloffen heeft gelopen maar wiens namen zelfs in het straatnamenregister niet voorkomen. Wat zou het mooi zijn als er nog eens een plaquette met hun namen aan het gemeentehuis zou worden geschroefd.

Het is toch niet te geloven in wat voor korte tijd onze goede woonplaats van dorp naar kleine stad is gegroeid. Want die groei is eigenlijk pas na de vijftiger jaren van de vorige eeuw begonnen. De Zuider en de Noorder Hogeweg waren toen nog zandpaden!

De techniek ging nog sneller dan de uitbreiding. De zwartwitte televisie was er nog maar net of daar was de kleurenkast die na enkele jaren plaats moest maken voor de platte beeldschermen. En wie had ooit gedacht, ik tenminste niet, dat Jan en alleman tegenwoordig met een doosje in zijn zak loopt waarmee je kunt telefoneren, fotograferen, agenda bijhouden, internet op- of afstappen, appen, enzovoort enzovoort. Eigenlijk niet te geloven. En waar houdt het op. Je vergeet soms dat het ook best aardig is om zo nu en dan een mooi boek te lezen.

Over lezen gesproken. Ik schrijf deze column Pakepraat voor de website van magazine ‘dichtRbij‘. Door de activiteiten van mejuffrouw Corona hebben we een jaar niet kunnen verschijnen. Maar hoera, half oktober ligt het nieuwe nummer weer op de bekende adressen  waar het gratis afgehaald kan worden. Eén van onze redacteuren is zo vriendelijk  in dit nummer aandacht aan mijn verjaardag te schenken en heeft daarvoor dit originele ‘kopje’  uitgevonden.

RoelOOstra

U mag best weten dat ik stinkend jaloers op hem ben dat ik dit zelf niet heb bedacht.

Roel Oostra

r.oostra@chello.nl