PAKEPRAAT.2020.kerstraad

Roel Oostra

Pakepraat.Kunstje

Pakepraat.Kunst

Hommo Hof

MANNEN ZING MEE

Loch Ness

PAKEPRAAT.2020.kerstraad

‘Als’t buiten woedt is’t binnen goed’ zegt het spreekwoord en dat was een paar dagen geleden zeker het geval. Het waaide en regende, was koud, kortom ‘treurich waar, soe ús heit sein ha’. Maar in huize Oostra was het goed. Mijn lievelingskostje stond op het menu en het werd helemaal goed toen Zij-die-mijn-Zorgen-deelt zei :‘ Ík sil wol even ôfwaskje, gean do mar nei dyn hoekje’.
Dat was niet aan dovemansoren gezegd, ik nam een drankje mee en vleide me in zit-lig houding in mijn grote stoel en besefte dat zelfs in Coronatijd  er hele goede momenten waren. Het begon te schemeren. Uit de radio kwam zachte Kerstmuziek van Vrede op aarde en Welbehagen,  ik nam een slokje van mijn rode port, rust kwam over mij en ik dommelde langzaam in. Meende zelfs herders die hun schaapjes hoedden in de velden rond Bethlehem  vaag te zien. Nee mis, het waren geen herders maar raadslieden die in de grote zaal van het door kaarslicht verlichte Huize Smelne zaten.
Het liep tegen Kerstmis en er was hen aangezegd dat er dingen stonden te gebeuren. Daar hoorden zij allen een fluitend geluid en als uit het niets stond de Kerstman in hun midden. Een grote schrik schoot door ieders gemoed want de Kerstman zijn gelaat leek als twee druppels water op die enge kontroleur Baas die hun indertijd zo gruwelijk de wacht had aangezegd en allen vreesden met grote vreze.
Maar de Kerstman zeide tot hen : “Weest niet bevreesd want ik verkondig U grote blijdschap. Na al uwe pogingen verbetering na verbetering door te voeren  is door de hoge macht in deze kontrijen na rijp beraad uiteindelijk besloten de begroting voor het volgend jaar 2021 alsnog goed te keuren”.
En niet alleen bij de vier houders der wet, maar bij alle raadslieden sprongen de harten op van vreugde, werden tranen geplengd en zuchten van opluchting geslaakt.. Terzelfder tijd werd het vertrouwen dat al enige tijd zoek was enigszins gehavend teruggevonden. Maar het was zo het was en dit zij voor u allen het teken :
Geborgen in mappen van feestpapier zult gij , onder een boom die versierd is met engelenhaar, gekleurde ballen en lichtjes, alle financiële posten vinden,  geschreven in schoonschrift met de bedragen in rood.
En plotseling zal dan rondom  u zijn de grote massa van dankbare burgers die aan u is toevertrouwd en u allen inzake deze begroting lof toezwaait, zeggende  “Hartelijk bedankt, precies wat wij wilden’’.
Als die groep daarna weder huiswaarts keert zal ongetwijfeld geschieden dat er door Jan, Piet en Klaas onderling  gesproken zal worden in de geest van :”Nou, dat had ook wel wat vlugger gekund”.
En de penneknechten ten Smelne’s kantore spreken tot elkander dat hun altijd zo rustige dagen ten tijde der Kerstperiode finaal naar de Filistijnen zijn waarop de griffier zucht ; ‘Het zij zo, maar er zal gebeuren wat gebeuren moet !’.
En weder klinkt  het fluitend geluid door Huize Smelne en de Kerstman is verdwenen. Terzelfder tijd schallen de bazuinen  en de gerijpte leidsman der gemeente  kondigt een verdiend feestmaal aan dat de houders der wet alsmede de raadslieden op Kerstavond zal worden aangeboden. Een feestmaal met gevulde kalkoen en pudding, alsook vele vruchten zullen ieders deel zijn. Flessen wijn worden ontkurkt en zelfs een medium fles rode port zal  . . . .
Op dat moment kreeg ik een por en Zij-die-mijn-Zorgen-deelt stond naast me met een kop koffie en foeterde : ‘Sjoch no ris oan omkoal ! Hiest dyn gleske yn ‘e hân mar noch net leech, bist yn sliep sukkele en no sit dyn broek ûnder de port plakken Prachtich hear ’
En toch worden het fijne Kerstdagen en dat wens ik u allen ook van harte toe !

Roel Oostra
r.oostra@chello.nl