Jan Ketelaar gehuldigd

Roel Oostra

Hommo Hof

Loch Ness

BEELDSCHOON

DE NAAKTEN NAAKT

Jan Ketelaar gehuldigd

Op zondag 18 november werd Jan Ketelaar, lasser van beelden, potzenmaker, dichter, en sinds kort ook nog muzikant, gehuldigd. Het gebeurde in De Lawei, in de Roel Oostra zaal, na afloop van een voorstelling van Martin Simek. Een voorstelling nog wel onder de naam In De Loopgraaf. Simek praat nog steeds met hetzelfde accent en dezelfde intonatie, al jaren zijn handelsmerk. Aldus hoorden we hem praten met uiteenlopende mensen die hun verhaal kwijt wilden. Moeilijk zoiets in de hand te houden, en zo zagen we Jan Ketelaar ten voeten uit toen hij het toneel opliep en uiterst beminnelijk vroeg het wat kort te houden: “de mensen willen straks naar huis om te eten”.

De zaal was vrij vol, al was onduidelijk wie kwamen voor Simek en wie voor Jan. Er werden nog winnende voorbeelden van typografie vertoond, en toen begon het.

Eén keer in de drie jaar wordt de cultuurprijs “De Gratama” toegekend aan een persoon of instantie die zich buitengewoon verdienstelijk heeft gemaakt op cultuur-maatschappelijk gebied in of voor Friesland. Deze prijs gaat dit jaar naar Jan. Aan de “Gratama” is een geldprijs verbonden van € 2.500 en een met brons opgelast metalen sculptuur: een tarwe korrel. Dit beeldje is gemaakt door Jan Ketelaar zelf en hiermee verbeeldt hij kunst als voedsel en als zaad. De jury bestaat uit een vast drietal: de wethouder cultuur van Smallingerland  Marjan Sijperda, directeur  van De Lawei en Stef Avezaat en Carla Gratama-Van der Heijde, weduwe van Rients Gratama, naamgever van de prijs. Rients was theaterpersoonlijkheid, schrijver, zanger en bovenal Fries.

Jan reageert met zijn beelden, installaties, potzen en poëzie op de wereld om hem heen, zodat die te verdragen is. Het werk van Jan draagt een vorm van humor mee die de toeschouwer kan ontroeren of doen glimlachen. Daarnaast is Jan in staat met staal en marmer tederheid in zijn beelden uit te drukken. De veelzijdigheid van Jan op het gebied van cultuur en zijn uitstraling zijn voor de jury aanleiding unaniem te besluiten de “Gratama”  toe te kennen. Het was een prachtig, ontroerend moment toen Jan de prijs in ontvangst nam. Het applaus was staand, lang, en gemeend. Of hij nog iets zeggen wilde. Dank je wel, zei hij.

Hommo Hof

Posted in