Het beter maken verbeteren

Roel Oostra

PAKEPRAAT.oud worden

PAKEPRAAT.klimaat

Hommo Hof

Escher

Volkorenkerk

Het beter maken verbeteren

Wij slikken medicijnen en onze oprechte gelukwensen gaan uit naar hen die dat niet hoeven. De geneesmiddelen worden gemaakt in soms wel heel verre landen. Zo’n pil bestaat uit een omhulsel met daarin de werkzame stof. Verander je iets aan dat omhulsel, de kleur, de samenstelling, dan heb je toch nog hetzelfde medicijn.

Sommigen gebruiken het medicijn jaar in jaar uit, zodat ze gewend raken aan het slikken, maar vooral aan de verpakking. Verander je iets aan het uiterlijk van de pil, of van de verpakking, dan denken we meteen dat we er ziek van worden, of er niet tegen kunnen. Hetgeen dus niet het geval is, het helende medicament is hetzelfde. Goed, die pillen worden dus verzonden van heel ver naar een importeur hier te lande. Natuurlijk zijn er instanties die keuren of deze medicamenten wel geschikt voor ons zijn. Van de importeur gaat de voorraad naar de apotheken, en via hen naar cliënten. Als je bedenkt dat het gaat om medicijnen, waarbij ieder foutje fatale gevolgen kan hebben, dan denk je: als dat maar goed gaat. Inderdaad, veel gaat goed, maar er gaat ook wel eens wat mis, en dat wordt dan breed uitgemeten in de media. We hebben het nu alleen nog maar over het transport, de logistiek. Hoe dat werkt in Drachten vragen we aan apotheker Adriaan Barentsen. Barentsen is derde generatie apotheker in Drachten. De opa van Adriaan Barentsen settelde zich 100 jaar geleden in Drachten bij de sluis in de vaarroute tussen Buitenst Vallaat en Ureterp Vallaat. Hij was gespecialiseerd in de artsenijbereidkunst en maakte zijn medicijnen zelf. Adriaans vader werd ook apotheker en legde de nadruk op logistiek. Bij de zoon gaat het om adviseren, contact met patiënten, en op zijn manier ertoe bijdragen mensen beter te maken. Hij werkt hierbij intensief samen met apothekers Jouke de Jong en Michel Pais. De apotheken Barentsen, De Dragt, Sûnenz en De Wiken hebben hun krachten gebundeld en de logistiek nog verder doorgevoerd. Het leverde hun een nominatie op voor een nationale zorginnovatieprijs. Wat is het probleem dat ze willen oplossen, of wat willen ze verbeteren? Zie de apotheek maar als een soort winkel met achter de balie gekwalificeerd personeel en tegen de achterwand van die mooie schuifladen. Je haalt de medicijnen waarvoor je gebeld hebt of je wacht even tot ze bij elkaar gezocht zijn. Dat is logistiek: spullen geven en afrekenen of noteren voor de zorgverzekeraar. Echter, wat deze vier apothekers dwars zit is dat er dan geen ruimte is voor een zorgproces. Vragen beantwoorden, advies geven, uitleggen waarom dit of dat zo. Goede zorg is aandacht, en daarvoor creëer je ruimte door de logistiek eruit te halen, elders onder te brengen in een nieuwe vestiging aan De Bolder: Pharmium Apotheek. Wat gebeurt er aan de De Bolder? Herhaalrecepten worden soepel verwerkt voor cliënten van de vier apotheken. Telefonisch zijn de medewerkers vlot bereikbaar, je hoeft je niet door zo’n keuzemenu heen te worstelen, om nog maar te zwijgen van die muziekjes als er nog vijf wachtenden voor je zijn. Wie in een vast stramien medicijnen in moet nemen, kan de pillen geleverd krijgen in een speciale verpakking, de wekelijkse medicijnrollen waarbij de kans op vergissing minimaal is. Ook uw mantelzorger en thuiszorg zullen er blij mee zijn. Vijf bezorgauto’s rijden door Drachten om er voor te zorgen dat uw medicijnen op tijd klaar liggen. Men controleert of het gebruik van uw geneesmiddelen nog wel volgens de laatste inzichten is. Het kan zijn dat nieuwe medicijnen niet gebruikt mogen worden in combinatie met uw huidige medicatie. Er is altijd overleg met de huisarts. Als het nodig is kunt u medicijnen ophalen wanneer het u schikt. Privacy regels worden altijd nageleefd. U kunt altijd terecht bij uw vertrouwde apotheek. De vestiging aan De Bolder is daar niet op ingericht. Prachtig wat een kwartet apotheken tot stand brengt onder het motto dat de mens centraal staat en niet de ziekte. Draagkracht versus draaglast. Ze kunnen veel, maar invloed op de prijsontwikkeling en stagnatie bij levering hebben ze niet. Als het patent bij een medicijn is afgelopen, dan zou de fabrikant de prijs kunnen verlagen, maar als hij een reden heeft dat niet te doen, dan kan hij er niet toe worden gedwongen. Zo zijn de machten die schaarste van de medicijnen veroorzaken, maar dan zijn er geen krachten dat te verhinderen. Geen grootscheepse actie tegen ongrijpbare toestanden in de wereld van pharmacie, maar zelfstandig gebruik maken van de mogelijkheden. Persoonlijk is de houding jegens de cliënt betrokken te zijn bij het wel en wee. Het is niet een doosje dat je over de balie schuift, maar je geeft pillen, medicijnen, om beter van te worden. De klant weet dat hij kan rekenen op aandacht. Het gaat niet om het leggen van grenzen tussen wat de apotheker wel doet en wat niet, hoogstens kun je denken in termen van domein denken, ieder in eigen werkgebied, maar dan wel in samenwerking met verschillende zorgdisciplines. Ieder zijn eigen bijdrage om te komen tot betere zorg. Toch zijn er grenzen: als er schaarste ontstaat of de prijzen blijven onverantwoord hoog, dan gaat de kleinzoon niet zelf pillen maken, wat zijn opa deed.

 

Posted in