Een druppel uit de lintjesregen

Roel Oostra

PAKEPRAAT.gezever

PAKEPRAAT.wat nu

PAKEPRAAT.stikstof

Hommo Hof

Eenzaamheid

Escher

Volkorenkerk

Een druppel uit de lintjesregen

Lintjes heb je in gradaties, het ene is nog belangrijker dan het andere. Of de verdiensten gelijke tred houden met het gewicht van het lintje is een kwestie die nader onderzoek verdient. In ieder geval heeft Zijne Majesteit ruime keuze bij het uitdelen van zijn pluimages.

Zoveel is zeker dat het gezin van IJsbrand Dijkstra hoog in de ranglijst staat als het gaat om het onderwerp verhuizen. Ze woonden in Benningbroek bij Hoorn, in Genemuiden, in Emmeloord, in Borne en hebben nu inmiddels heel wat jaartjes geleden wortel geschoten in Drachten, driehoog, niet minder. Op die manier krijg je een aardig inzicht in de vele variëteiten waaruit het Nederlandse volk bestaat. Willen ze hun kinderen hier opvoeden of toch maar liever daar ? Bij al die afwisselingen was er niettemin een element van standvastigheid: heel IJsbrands werkzame leven speelde zich af bij de Rabobank. Hoewel, ook daar veranderingen, en de daaruit voortvloeiende vervreemding. Er mag dan een heel assortiment lintjes bestaan, verdiensten blijven gewoon, nu ja, gewoon, verdiensten. Het is steeds dezelfde IJsbrand die in locaties gespreid over het hele land deed wat zijn hart hem ingaf: doen wat mensen nodig hebben. Hij bleef contact houden met mensen uit vorige woonplaatsen. Ze waren er in grote aantallen tijdens de lintjesdag, en we verdenken hem ervan dat dat voor hem de grootste verrassing was. Contacten met oud collega’s van de bank waren minder frequent. Gepensioneerden die nog even langs komen om te vertellen hoe het moet, waren minder welkom. Wie uit het werkzame leven stapt verliest de voeling met wat er zoal verandert, en die veranderingen zijn niet bij te benen zo talrijk.  Veranderingen, daar kan IJsbrand Dijkstra over mee praten. Hij is actief op zo ongeveer alle maatschappelijke gebieden van de omgeving, en wel met name over de ouderen zorg. Het terrein is oneindig groot. De wereld verandert, en wij mensen moeten maar mee veranderen. Met al die nieuwerwetse communicatiemiddelen blijft de eenzaamheid een probleem, en de oplossing groeit niet naar ons toe. Door de vooruit hollende automatisering zien we steeds minder contant geld. Zozeer dat zelfs De Nederlandsche Bank er zich zorgen over maakt. Er zijn cursussen van de stichting Wijzer die mensen wil leren beter met de computer om te gaan. Er zijn nog steeds ouderenbonden en wellicht moeten ook zij hun activiteiten schoeien op een andere leest. Er zijn initiatieven te over, Staar, Vier het Leven, noem maar op, er gebeurt zoveel, er wordt zoveel gedaan, dat het vrijwel geen doen is alles in kaart te brengen. Een omvangrijk netwerk is doende mensen vertrouwd te maken met alles wat digitaal is. Maar voelt iemand zich minder alleen als hij of zij goed overweg kan met zo’n computer? Men wil mensen meer in beweging krijgen, er naar streven dat we gezonder eten, en het gebruik van medicijnen beperken.

IJsbrand zit in een werkgroep met een aantal medewerkers van het ziekenhuis Nij Smellinghe, huisarts, ambtenaar van de gemeente Smallingerland. Men heeft er via een bijeenkomst in het gemeentehuis (ongeveer tachtig aanwezigen) geïnventariseerd wat er onder de bevolking leeft over het onderwerp dementie en Alzheimer. Volgens de laatste opgave krijgt één op de zeven Nederlanders daar mee te maken. De gedane suggesties heeft men in drie werkgroepen uitgewerkt en er ligt nu een plan van aanpak hoe men de gemeente Smallingerland de dementie vriendelijkste gemeente van Friesland kan maken. Het is een beleidsonderdeel van de gemeente. Veel gebeurt in Sûnenz, mensen kennen elkaar, bouwen netwerken op Alle facetten van het ouder worden hebben aandacht. Daar en elders zijn maaltijden, voor weinig geld kun je er goed eten. Maar wie gaat er in zijn of haar eentje zomaar heen? Liever in gezelschap van vriend of vriendin. Zoiets van de grond krijgen, dat vergt tijd. Tijd die vrijwilligers, gepensioneerden hebben. Of  liever, zo’n uniek verschijnsel als IJsbrand, een man die van alles deel uitmaakt, van alles op de hoogte is, en dus een waarde vertegenwoordigt tenminste goed voor een bescheiden verzameling lintjes. Bescheiden, niet omdat we hem niet meer gunnen, maar omdat het bij hem past.

 

Posted in